Werset Strong G1342

Strong G1342 — δίκαιος

Priorytet: PNP → (brak) BT Translit: dikaios Część mowy: adj Glosa: righteous; of persons; of things

Opis

Znaczenia (lexeme_sense)

  • 1. righteous
    G1342 G1342 = G1342 δίκαιος dikaios G:A just δίκαιος, -α, -ον (δίκη), [in LXX chiefly for צַדִּיק (for rendering of צַדִּיק in sense of correct, zob. Deiss., BS, 115 f.); sometimes for נָקִי as Pro.1:11, itd. ;] in early Gk. writers (a) of persons, observant of δίκη, custom, rule, right, righteous in performing duties to gods and men ; (b) of things, righteous, in accordance with right. In NT
    1. righteous, chiefly in the broad sense, as above, of the person or thing corresponding to the Divine standard of right (a) of persons: of God, Rz 3:26, 1Jn 2:29 Jn 3:7; of Christ, Dz 3:14 7:52 22:14, 1P 3:18, 1Jn 2:1; of men, Mt 1:19 (Abbott, Essays, 75 f.) Mt 10:41 13:17, 43 13:49, Łk 1:6, 17, Rz 5:7, 1Tm 1:9, Jk 5:6, 1P 3:12, 1Jn 3:7, Obj 22:11, itd.; δ. καὶ εὐλαβής, Łk 2:25; ἅγιος, Mk 6:20; ἀγαθός, Łk 23:50; φοβούμενος τ. θεόν, Dz 10:22; opposite to ἀμαρτωλοὶ καὶ ἀσεβεῖς, 1P 4:18; ἄδικοι, Mt 5:45, Dz 24:15; δ. ἐκ πίστεως, Rz 1:17, Ga 3:11, Hbr 10:38" (LXX) ; δ. παρὰ τ. θεῷ, Rz 2:13 (b) of things: ἔργα δ., opposite to πονηρὰ, 1Jn 3:12; ἐντολή, Rz 7:12; metaphorically, αἷμα, Mt 23:35; τὸ δ., Łk 12:57; δ. ἐστιν, Dz 4:19, Ef 6:1, Flp 1:7; ὅ, Mt 20:4; ὅσα, Flp 4:8
    2. In narrower sense (a) of persons, as in later cl. writers, just, rendering to each his due: Tt 1:8, 1Jn 1:9; δ. κριτής, 2Tm 4:8 (b) of things: τὸ δ., Kol 4:1; δ., sc. ἐστιν, 2Tes 1:6; κρίσις δ., Jn 5:30; ὁδοί, Obj 15:3 SYN.: ἀγαθός (which see), καλός, χρηστός (Cremer, 183, 690). (AS)
  • 2. of persons
    G1342 G1342 = G1342 δίκαιος dikaios G:A just δίκαιος, -α, -ον (δίκη), [in LXX chiefly for צַדִּיק (for rendering of צַדִּיק in sense of correct, zob. Deiss., BS, 115 f.); sometimes for נָקִי as Pro.1:11, itd. ;] in early Gk. writers (a) of persons, observant of δίκη, custom, rule, right, righteous in performing duties to gods and men ; (b) of things, righteous, in accordance with right. In NT
    1. righteous, chiefly in the broad sense, as above, of the person or thing corresponding to the Divine standard of right (a) of persons: of God, Rz 3:26, 1Jn 2:29 Jn 3:7; of Christ, Dz 3:14 7:52 22:14, 1P 3:18, 1Jn 2:1; of men, Mt 1:19 (Abbott, Essays, 75 f.) Mt 10:41 13:17, 43 13:49, Łk 1:6, 17, Rz 5:7, 1Tm 1:9, Jk 5:6, 1P 3:12, 1Jn 3:7, Obj 22:11, itd.; δ. καὶ εὐλαβής, Łk 2:25; ἅγιος, Mk 6:20; ἀγαθός, Łk 23:50; φοβούμενος τ. θεόν, Dz 10:22; opposite to ἀμαρτωλοὶ καὶ ἀσεβεῖς, 1P 4:18; ἄδικοι, Mt 5:45, Dz 24:15; δ. ἐκ πίστεως, Rz 1:17, Ga 3:11, Hbr 10:38" (LXX) ; δ. παρὰ τ. θεῷ, Rz 2:13 (b) of things: ἔργα δ., opposite to πονηρὰ, 1Jn 3:12; ἐντολή, Rz 7:12; metaphorically, αἷμα, Mt 23:35; τὸ δ., Łk 12:57; δ. ἐστιν, Dz 4:19, Ef 6:1, Flp 1:7; ὅ, Mt 20:4; ὅσα, Flp 4:8
    2. In narrower sense (a) of persons, as in later cl. writers, just, rendering to each his due: Tt 1:8, 1Jn 1:9; δ. κριτής, 2Tm 4:8 (b) of things: τὸ δ., Kol 4:1; δ., sc. ἐστιν, 2Tes 1:6; κρίσις δ., Jn 5:30; ὁδοί, Obj 15:3 SYN.: ἀγαθός (which see), καλός, χρηστός (Cremer, 183, 690). (AS)
  • 3. of things
    G1342 G1342 = G1342 δίκαιος dikaios G:A just δίκαιος, -α, -ον (δίκη), [in LXX chiefly for צַדִּיק (for rendering of צַדִּיק in sense of correct, zob. Deiss., BS, 115 f.); sometimes for נָקִי as Pro.1:11, itd. ;] in early Gk. writers (a) of persons, observant of δίκη, custom, rule, right, righteous in performing duties to gods and men ; (b) of things, righteous, in accordance with right. In NT
    1. righteous, chiefly in the broad sense, as above, of the person or thing corresponding to the Divine standard of right (a) of persons: of God, Rz 3:26, 1Jn 2:29 Jn 3:7; of Christ, Dz 3:14 7:52 22:14, 1P 3:18, 1Jn 2:1; of men, Mt 1:19 (Abbott, Essays, 75 f.) Mt 10:41 13:17, 43 13:49, Łk 1:6, 17, Rz 5:7, 1Tm 1:9, Jk 5:6, 1P 3:12, 1Jn 3:7, Obj 22:11, itd.; δ. καὶ εὐλαβής, Łk 2:25; ἅγιος, Mk 6:20; ἀγαθός, Łk 23:50; φοβούμενος τ. θεόν, Dz 10:22; opposite to ἀμαρτωλοὶ καὶ ἀσεβεῖς, 1P 4:18; ἄδικοι, Mt 5:45, Dz 24:15; δ. ἐκ πίστεως, Rz 1:17, Ga 3:11, Hbr 10:38" (LXX) ; δ. παρὰ τ. θεῷ, Rz 2:13 (b) of things: ἔργα δ., opposite to πονηρὰ, 1Jn 3:12; ἐντολή, Rz 7:12; metaphorically, αἷμα, Mt 23:35; τὸ δ., Łk 12:57; δ. ἐστιν, Dz 4:19, Ef 6:1, Flp 1:7; ὅ, Mt 20:4; ὅσα, Flp 4:8
    2. In narrower sense (a) of persons, as in later cl. writers, just, rendering to each his due: Tt 1:8, 1Jn 1:9; δ. κριτής, 2Tm 4:8 (b) of things: τὸ δ., Kol 4:1; δ., sc. ἐστιν, 2Tes 1:6; κρίσις δ., Jn 5:30; ὁδοί, Obj 15:3 SYN.: ἀγαθός (which see), καλός, χρηστός (Cremer, 183, 690). (AS)

Dane lexeme

  • Lemma (oryg.): δίκαιος
  • Translit: dikaios
  • Glosa PL: righteous; of persons; of things
  • Część mowy: adj
  • Notatka: seed: lemma_mappings(lexemes.yaml)+TBESG(CC BY); do weryfikacji/rozbudowy PNP
ŹRÓDŁA: DB PNP (lexemes, lexeme_sense, verse_words, verses, books) • Morfologia: MorphGNT (jeśli w DB)
Wygenerowano: 2026-03-04 00:50 (czas Nowy Jork)