„On więc wstał, wziął Dziecko i Jego matkę, i wszedł do ziemi Isra’ela” - Mateusza 2:21.
| Nr | Grecki | Lemat (hasło) | Strong | Gramatyka | Nasz przekład | Znaczenia ze słownika |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | ho |
ὁ ho |
G3588 ↗ | rodzajnik · mian. · lp. · m. | On (wskazany, Józef) |
ten, ta, to, ów, tamten |
| 2 | de |
δέ de |
G1161 ↗ | spójnik · nieodm. | więc (zatem, dlatego) |
ale, i, teraz, jednak, natomiast |
| 3 | egertheis |
ἐγείρω egeirō |
G1453 ↗ | czasownik · aoryst · bierna · imiesł. · mian. · lp. · m. | wstał (podniósł się, ruszył) |
obudzić, wybudzić, podnieść, rozbudzić, ożywić |
| 4 | parelabe |
παραλαμβάνω paralambanō |
G3880 ↗ | czasownik · aoryst · czynna · oznajm. · 3 os. · lp. | wziął (przyjął, zabrał) |
przyjąć, otrzymać, wziąć, zaakceptować, przejąć |
| 5 | to |
ὁ ho |
G3588 ↗ | rodzajnik · bier. · lp. · n. | rodzajnik — w polskim bez odpowiednika | ten, ta, to, ów, tamten |
| 6 | paidion |
παιδίον paidion |
G3813 ↗ | rzeczownik · bier. · lp. · n. | Dziecko (małe dziecko, niemowlę) |
dziecko, maluch, brzdąc, szkrab, dzieciak |
| 7 | kai |
καί kai |
G2532 ↗ | spójnik · nieodm. | i (oraz, także) |
i, oraz, a, także, nawet |
| 8 | tēn |
ὁ ho |
G3588 ↗ | rodzajnik · bier. · lp. · ż. | rodzajnik — w polskim bez odpowiednika | ten, ta, to, ów, tamten |
| 9 | mētera |
μήτηρ mētēr |
G3384 ↗ | rzeczownik · bier. · lp. · ż. | matkę (rodzicielkę, mamę) |
mama, rodzicielka, opiekunka, wychowawczyni, opiekun |
| 10 | autou |
αὐτός autos |
G846 ↗ | zaimek · dop. · lp. · m. | Jego (własną, należącą do Niego) |
sam, sama, samo, ten sam, ta sama |
| 11 | kai |
καί kai |
G2532 ↗ | spójnik · nieodm. | i (oraz, także) |
i, oraz, a, także, nawet |
| 12 | eisēlthen |
εἰσέρχομαι eiserchomai |
G1525 ↗ | czasownik · aoryst · czynna · oznajm. · 3 os. · lp. | wszedł (wrócił, przybył) |
wejść, dostać się, przekroczyć próg, wkroczyć, zawitać |
| 13 | eis |
εἰς eis |
G1519 ↗ | przyimek · nieodm. | do (ku, w kierunku) |
do, na, ku, w stronę, w kierunku |
| 14 | gēn |
γῆ gē |
G1093 ↗ | rzeczownik · bier. · lp. · ż. | ziemi (krainy, obszaru) |
ziemia, grunt, teren, kraj, powierzchnia |
| 15 | Israēl |
Ἰσραήλ Israēl |
G2474 ↗ | rzeczownik · dop. · lp. · m. | Isra’ela (lud przymierza; potomkowie Jakowa, któremu nadano imię Isra’el; ziemia i naród należące do historii przymierza Boga) |
Izraelici, Hebrajczycy, Lud Boży, Dzieci Izraela |
pnp:wordsJesu (pod istniejącą logikę kolorowania).